26/1/2006 - Düş Sızısı

KALEMİNDEN MÜREKKEP YERİNE GÖZYAŞI DAMLIYORDU SATIRLARA. VE DİVİTİNİ HER DALDIRDIĞINDA ISSIZ KUYULARA, MANKURTLAŞAN BİR BİR RUHA YELKEN AÇIYORDU ASLINDA. HER SEFERİNDE SADECE LAMBAYI OVALAMAKLA YETİNİYORDU.

BİLDİĞİ TÜM ŞARKILAR, ŞİİRLER ANLAMSIZLAŞMAYA BAŞLAMIŞTI SON BAHARIN SON KELEBEĞİNİDE UÇURURKEN AVUÇLARINDAN. SAATLER ARTIK AMAÇSIZDI, 12’DE BULUŞMAK ÜMİDİ BİLE HAZ VERMİYORDU AKREPLE SEVDİĞİNE. O DA TÜM BUNLARIN FARKINDAYDI ELBET. ’’BÜLBÜLÜNÜ YİTİRMİŞ GÜLDEN,MAVİSİNİ KAYBETMİŞ FİRUZEDEN VE YÜREĞİNİ YABANA VERMİŞ BEŞERDEN NE UMULURDU Kİ? HELE TEK DERDİ GÜNEŞLERİNİ,HİLALLERİNİ BATIRIP UFKUNA MUM YAKMAK VE ASUMANINI BİRKAÇ YABANCI TURNAYA BİÇTİRMEK OLANDAN NE BEKLENEBİLİNİRDİ Kİ?

BEYNİ DARALDIKÇA YÜREĞİ YOK OLAN,YÜREĞİ YOKLAŞTIKCA RUHU UFALANAN VE SONUNDA ÇİÇEK KABRİSTANI ÇELENKLERE DÖNECEK OLANLAR NE EDEBİLİRDİ Kİ ALEME?ASIM NESLİ BU MUYDU?YADA YILLARDIR DİNLEDİĞİMİZ ŞEHRAZAT MIYDI? YOKSA BİZDE Mİ ‘ONLAR’LAŞTIK EL OLDUK KENDİMİZE,YABANCILAŞTIK ÖZÜMÜZE?YOK YOK BU BİR MENAM VE BEN GÖZLERİMİ YİNEDE DİRENMEYE ÇALIŞAN KARDELENLİ DÜNYALARA AÇACAĞIM BİR KUTLU SABAHATA. VE ADIN İÇİN BAŞLAYACAĞIM KALDIĞIM YERDEN,AYNAYA BAKIPTA RUHUNU YÜZÜNDEN SEÇMEYE.

KORKANLARA,UTANANLARA İNAT’’DİYORDU ALAMAZKEN GÖZLERİNİ YEDİ KITA ÜÇ İKLİMDEN.VE SÖZ VERİYORDU KENDİ KENDİNE ANLATACAKTI NE BÜYÜTÜYORSA YILLARDIR İÇİNDE,KALBİ FATİH GİBİ ATAN GÖZLERİ YILDIRIM BAKAN O ECDAD SEVDALISI...

Ülkü Odabaş